ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ: Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ

(Κείμενο στην Ιδρυτική Συνέλευση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ)

Το χρονοδιάγραμμα και το σχέδιο Ανάν μετά την παράδοσή του στις 10 Νοέμβρη και στις δυο κοινότητες και στις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις είναι το εξής: μέχρι τις 12 Δεκέμβρη, στην Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε στην Κοπεγχάγη θα έπρεπε να υπάρξει αποδοχή του σχεδίου. Εάν δεν υπήρχε αποδοχή έστω από μία πλευρά, τότε οριστικά η Κύπρος θα διχοτομούνταν και θα σταματούσε κάθε πρωτοβουλία του γραμματέα του ΟΗΕ. Μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου και μετά από σύντομες διαπραγματεύσεις θα έπρεπε να υπογραφεί η Ιδρυτική Συμφωνία. Από την Κοπεγχάγη μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου θα διεξαχθεί δεύτερος κύκλος διαπραγματεύσεων σε επιμέρους δευτερεύοντα σημεία ενώ θα πραγματοποιηθούν οι τεχνικές προϋποθέσεις του Σχεδίου. Στις 30 Μαρτίου του 2003 θα γίνουν δημοψηφίσματα στις δύο κοινότητες για την αποδοχή ή όχι του σχεδίου Ανάν. 

1. Τι προβλέπει το σχέδιο Ανάν

Α) τη δημιουργία δύο κρατών με δική τους σημαία, εθνικό ύμνο, ιθαγένεια, νομοθετική- δικαστική- εκτελεστική λειτουργία.

Β) τη δημιουργία, συμπληρωματικά και όχι σε ανώτερο επίπεδο, ενός κοινού κράτους,  που θα απαρτίζεται από τα δύο προαναφερθέντα συστατικά κράτη, με δική του σημαία, εθνικό ύμνο, ιθαγένεια, που θα εκπροσωπεί διεθνώς την Κύπρο, δεν θα έχει στρατό αλλά θα έχει αστυνομία στα πλαίσια καταπολέμησης της τρομοκρατίας, του λαθρεμπορίου, του ξεπλύματος χρημάτων και ναρκωτικών.

Γ) το κοινό κράτος θα έχει κυβέρνηση με πρωθυπουργό εναλλασσόμενο (ελληνοκύπριο- τουρκοκύπριο) κάθε εννέα μήνες, υπουργικό συμβούλιο έξι μελών (4 ελληνοκύπριοι- 2 τουρκοκύπριοι), βουλή με ? των μελών της υποχρεωτικά από την τουρκοκυπριακή μειονότητα και Γερουσία με 50% των μελών της από τουρκοκυπρίους. Όλες οι αποφάσεις σε όλα τα σώματα θα λαμβάνονται μόνο εάν υπάρχει συμφωνία και από τις δύο κοινότητες.

Δ) δημιουργείται Συνταγματικό δικαστήριο που θα επιλύει τις διαφορές που θα προκύπτουν απ' αυτό το πολυσύνθετο και δύσκολα εφαρμόσιμο σύστημα. Θα έχει εννέα μέλη, τρεις ελληνοκύπριους, τρεις τουρκοκύπριους και τρεις ξένους και οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία.

Ε) τόσο το κοινό όσο και τα δύο συστατικά κράτη δεν θα έχουν στρατό. Η Κύπρος θα αφοπλιστεί ολοκληρωτικά  και θα επιτρέπονται όπλα μόνο για σπορ. Εισαγωγές-εξαγωγές κάθε είδους όπλων και οπλικών συστημάτων απαγορεύονται και τα υπάρχοντα θα αποσυρθούν. Κάθε συστατικό κράτος θα έχει δική του αστυνομία μέχρι 700 άνδρες για απλές αστυνομικές λειτουργίες χωρίς βαρύ εξοπλισμό.

Ζ) δεν θα υπάρξουν ουσιαστικές εδαφικές αλλαγές μεταξύ των δυο κρατών. Οι τουρκοκύπριοι θα επιστρέψουν ένα μικρό τμήμα και θα περιοριστούν από το 37% στο 30%του κυπριακού εδάφους.

Η) δεν θα υπάρξει πληθυσμιακή πρόσμειξη των δύο κοινοτήτων. Ελληνοκύπριοι μπορούν να μετακινηθούν  στο τουρκοκυπριακό κράτος μόνο για τα επόμενα είκοσι χρόνια με ρυθμό 3% του τουρκοκυπριακού πληθυσμού ανά τριετία έτσι ώστε μετά από είκοσι χρόνια να μην αποτελούν πάνω από το 20% του τουρκοκυπριακού πληθυσμού που είναι και το ανώτατο όριο εγκατάστασης Ελληνοκυπρίων στο τουρκοκυπριακό κράτος. Βέβαια το ίδιο ισχύει και αντιστρόφως. Επιπλέον ρυθμίζεται αυστηρά και η μετακίνηση- εγκατάσταση των άλλων Ευρωπαίων στο τουρκοκυπριακό κράτος.

Θ) θα υπάρξουν αποζημιώσεις για τους Ελληνοκύπριους/ Τουρκοκύπριους πρόσφυγες που προέκυψαν μετά την εισβολή του'74 ή πιο πριν, στο βαθμό που δεν θα επανεγκατασταθούν  στα σπίτια τους. Το σύστημα αποζημιώσεων είναι αρκετά πολύπλοκο και μόνο ένα τμήμα έχει δημοσιευτεί.

Ι) με τις διατάξεις του σχεδίου Ανάν θα πρέπει να επαναπατριστεί/ εκδιωχθεί περίπου το 1/3 των 120.000 Τούρκων εποίκων αφού αποζημιωθεί.

Κ) ισχύει το σύστημα των τριών εγγυητριών  δυνάμεων -Ελλάδας, Τουρκίας, Μ. Βρετανίας και το δικαίωμα μονομερούς δράσης αν θιγούν τα συμφέροντά τους. Οι δύο βρετανικές βάσεις στο νησί παραμένουν. Η Ελλάδα και η Τουρκία θα μπορεί να εγκαταστήσει η καθεμιά μέχρι 10.000 στρατιώτες (στις συμφωνίες της Ζυρίχης προβλέπονται μέχρι 1.600 συνολικά). Θα υπάρχει πολυεθνική δύναμη του ΟΗΕ για όσο διάστημα επιθυμεί έστω και ένα συστατικό κράτος. Καμία διεθνής αμυντική συμφωνία ή χρήση κυπριακού εδάφους (πλην των αγγλικών βάσεων) για πολεμικούς σκοπούς δεν επιτρέπεται χωρίς τη σύμφωνη γνώμη και των τριών εγγυητριών δυνάμεων

2. Τι σημαίνει το σχέδιο Ανάν

Αν εφαρμόσει το σχέδιο Ανάν, η Κύπρος θα μεταβληθεί σ' ένα προτεκτοράτο χωρίς στρατό, με τρεις ξένους δικαστές στο συνταγματικό δικαστήριο ν΄ αποφασίζουν για όλες τις σημαντικές διαφορές και χωρίς διεθνή οντότητα αφού για κάθε διεθνή συμφωνία θα απαιτείται έγκριση των τριών εγγυητριών δυνάμεων. Οι ιμπεριαλιστές θα μπορούν να χρησιμοποιούν τις βρετανικές βάσεις  και να εκστρατεύουν από το κυπριακό έδαφος σ' ολόκληρη την Αν. Μεσόγειο και Μέση Ανατολή για να καταστείλουν τις εξεγέρσεις των αραβικών μαζών. Και όχι μόνο αυτό, αλλά η Κύπρος δεν θα μπορεί να παρέχει άσυλο, πόσο μάλλον βοήθεια, ούτε σ' έναν αγωνιστή χωρίς τη συγκατάθεση των εγγυητριών δυνάμεων. Το πλαίσιο λειτουργίας των δύο συστατικών και του κοινού κράτους είναι πολύπλοκο και δυσλειτουργικό και γι' αυτό οι διαφορές που θα προκύπτουν θα λύνονται από το Συνταγματικό Δικαστήριο. Αυτή η λειτουργία μεταφέρει το κέντρο βάρους των αποφάσεων στους τρεις ξένους δικαστές, δηλ. σιωπηρά  θα πραγματοποιηθεί η επαναποικιοποίηση της Κύπρου.

Ταυτόχρονα η Κύπρος ουδετεροποιείται από την ελληνική και τουρκική αστική τάξη ξεχωριστά μόνο και μόνο για να έχει απόλυτη εξάρτηση και από τις δύο μαζί. Η Κύπρος δεν θα είναι η αιχμή της ελληνικής αστικής τάξης προς τη Μέση Ανατολή και το μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας όπως ονειρευόταν η ελληνική μπουρζουαζία μέχρι πρόσφατα  αλλά ούτε θα χρησιμεύει για την αποκοπή και τον περιορισμό της στο Αιγαίο  όπως επιθυμούσε η τουρκική. Ωστόσο για την παρουσία της Κύπρου διεθνώς και για την γενικότερη εγγύηση της ύπαρξής της  απαιτείται η σύμφωνη γνώμη Τουρκίας και Ελλάδας. Συνεπώς η Κύπρος ανεξαρτητοποιείται  μέχρι ενός σημείου, στην εσωτερική της πολιτική από τις δύο αστικές τάξεις και γίνεται απολύτως εξαρτημένη απ' αυτές, και άρα τους ανταγωνισμούς τους, για τη διεθνή παρουσία της και τη συνολικότερη ύπαρξή της, μια που θα υπάρχουν τούρκικα και ελληνικά στρατεύματα. Αυτή η ισορροπία αποκαλύπτει το σχέδιο των αμερικάνων ιμπεριαλιστών που επιθυμούν τη λύση του κυπριακού με τέτοιο τρόπο ώστε να εξαλειφθεί το αγκάθι ανάμεσα στις δύο αστικές τάξεις για να υπάρξει ενίσχυση της επιθετικής τους πολιτικής στην Μέση Ανατολή. Η Κύπρος πρέπει να ουδετεροποιηθεί χωρίς να υπάρξουν φόβοι για τη συμπεριφορά της από την τουρκική και ελληνική αστική τάξη.

3. Τα συμφέροντα και οι τακτικές των ιμπεριαλιστών και των αστικών τάξεων

Οι Βρετανοί ιμπεριαλιστές, αυτοί οι ελεεινοί αποικιοκράτες που εκμεταλλεύτηκαν, καταπίεσαν, έσφαξαν, δημιούργησαν και ενίσχυσαν τη διαίρεση του κυπριακού λαού, κερδίζουν τη διατήρηση των στρατιωτικών βάσεων τους για να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή και συγχρόνως γίνονται οι κηδεμόνες του κρατικού μορφώματος που προτείνει το σχέδιο Ανάν.

Γενικότερα οι Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές κερδίζουν από την εξάλειψη του προβλήματος που διχάζει την ελληνική και τουρκική αστική τάξη και συνεπώς διαταράσσει τη συνοχή της Ν.Α. πτέρυγας του ΝΑΤΟ και τα συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή. Ειδικότερα  οι Ευρωπαίοι ενσωματώνουν ολόκληρη την Κύπρο στην Ε.Ε. παρόλο που δεν είναι όλα ρόδινα. Οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές προσπαθούν να κερδίσουν τα περισσότερα. Επιδιώκουν η υιοθέτηση του σχεδίου να γίνει με τον ταυτόχρονο ορισμό ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων για την Τουρκία και ικανοποίησης των αιτημάτων της στον Ευρωστρατό. Η υποστήριξή τους στην Τουρκία δεν εκφράζει απλώς την ανώτερη στρατηγική σημασία που έχει, σε σχέση με την Ελλάδα, για τα συμφέροντά τους. Εκφράζει και την προσπάθειά τους να μετατρέψουν την Ε.Ε. σε ζώνη ελεύθερων συναλλαγών και όχι σ' ένα αντίπαλο ιμπεριαλιστικό κράτος (αυτό θα σήμαινε και η είσοδος της Τουρκίας) και ταυτόχρονα να βάλουν τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές να ενισχύσουν οικονομικά την Τουρκία, που παραπαίει, σαν αντάλλαγμα για τα στρατιωτικά τους σχέδια στο Ιράκ. Για όλα αυτά η τακτική τους είναι η αποδοχή του σχεδίου Ανάν απ' όλους με ταυτόχρονη ικανοποίηση των τουρκικών αιτημάτων (και συνεπώς και των δικών τους) όχι για την Κύπρο αλλά για τον Ευρωστρατό και την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. Το τι θα πετύχουν θα εξαρτηθεί από την ομοφωνία στην Ε.Ε. και τι είναι αποφασισμένη αυτή να δώσει. Πιθανή απόρριψη του σχεδίου μπορεί να μπλοκάρει ακόμα και την ένταξη του σημερινου ελληνοκυπριακού κράτους στην Ε.Ε., αφού ορισμένοι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές και ειδικά οι Βρετανοί δεν θα θέλουν μόνο τη μισή Κύπρο στην Ε.Ε.

Η ελληνική αστική τάξη εγκαταλείπει οριστικά τα σχέδια της για ένωση και κυριαρχία της πάνω στην Κύπρο. Στην ουσία τα είχε εγκαταλείψει εδώ και χρόνια. Όσον αφορά την νέα της πολιτική, που εκφράζει ο Γιωργάκης, δηλ. την εναπόθεση όλων των συμφερόντων της στην Ε.Ε. και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, έστω και με την υποβάθμισή της απέναντι στην τουρκική αστική τάξη, "κερδίζει" τόσο με την απεμπλοκή της από το κυπριακό πρόβλημα (που εμποδίζει μια συμφωνία με την Τουρκία) όσο και από το γεγονός ότι δεν πραγματοποιούνται τα πιο επιθετικά σχέδια της Τουρκίας.

Η τούρκικη αστική τάξη κερδίζει την νομιμοποίηση της εισβολής της στην Κύπρο αλλά δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τον ολοκληρωτικό έλεγχο της Κύπρου, όπως επεδίωκε τα τελευταία χρόνια με βάση την τεράστια στρατηγική σημασία που έχει πλέον για τους ιμπεριαλιστές. Και σαν αντάλλαγμα θέλει ένταξη στην Ε.Ε. δηλ. οικονομική ενίσχυση. 

Η ελληνοκυπριακή αστική τάξη ή καλύτερα το ελληνοκυπριακό μπλοκ εξουσίας (αστοί, εκκλησία κλπ) είναι εντελώς παρασιτικό (τουρισμός και ξέπλυμα μαύρου χρήματος) και συνεπώς ευάλωτο. Το σχέδιο παρέχει άμβλυνση από τις ορέξεις της ελληνικής και της τουρκικής μπουρζουαζίας και διεθνή, δηλαδή αμερικάνικη και ευρωπαϊκή, κάλυψη, ιδανικό περιβάλλον για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων της και των κερδών της. Μ' αυτή την έννοια η έγνοια της είναι πως θα περάσει το σχέδιο στους ελληνοκυπρίους (ζητήματα εδαφών, προσφύγων, αποζημίωσης περιουσιών κλπ) και πως θα υπάρξει σταθερή διακυβέρνηση και όχι ότι γίνεται προτεκτοράτο. Η τουρκοκυπριακή ελιτ κερδίζει την διεθνή αναγνώρισή της διαμέσου του νέου κρατικού μορφώματος ενώ μέχρι τώρα το ψευδοκράτος αναγνωριζόταν μόνο απ' την Τουρκία χωρίς την κάλυψη, ενίσχυση της τουρκικής μπουρζουαζίας που θα συμμορφωθεί πλήρως με την τακτική της Άγκυρας. Η ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή εκκλησία (παπάδες και ιμάμηδες) θα βγουν οικονομικά οι πιο κερδισμένοι αφού μόνο στην περίπτωσή τους, θα επιστραφούν όλα τα κτήματα και οι περιουσίες που δημεύτηκαν είτε μετά την εισβολή του 1974 είτε το 1964.

4. Τα συμφέροντα των ελληνικών, τουρκικών και κυπριακών λαϊκών μαζών

Μια λύση του κυπριακού ζητήματος προς όφελος του κυπριακού λαού πρέπει να στηρίζεται πάνω στα συμφέροντά του. Συνεπώς, πρέπει οι κυπριακές λαϊκές μάζες να αντιταχθούν:

Α) Στην είσοδο της Κύπρου στην Ε.Ε. γιατί αυτό σημαίνει την 

ενίσχυση της ευρωπαϊκής μπουρζουαζίας και την εφαρμογή της πολιτικής της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης στην Κύπρο.

Β) Στην παρουσία ελληνικών και τούρκικων στρατευμάτων και πάνω απ' όλα των βρετανικών βάσεων, γιατί έχουν πληρώσει πανάκριβα την παρουσία τους και γιατί η επίθεση απ' τις βρετανικές βάσεις ενάντια στις αραβικές μάζες σημαίνει επίθεση στα συμφέροντά τους.

Γ) Στη μετατροπή της Κύπρου σε προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστών, δηλαδή να αντιταχθούν στο σχέδιο Ανάν όσο και αν αυτό εκβιάζει τον πόθο τους για ειρήνη και συμφιλίωση. Σχέδια που προσφέρουν οι ιμπεριαλιστές είναι πάντα σε βάρος τους. 10.000 κύπριοι συμμετείχαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στον στρατό της Αυτού Μεγαλειότητας και ανταμείφθηκαν με τη συνέχιση της αποικιοκρατίας, για να μην αναφερθούμε στα κατοπινά σχέδια εκμετάλλευσης, καταπίεσης, διχοτόμησης.

Δ) Στην ανάμειξη της τουρκικής και ελληνικής αστικής τάξης στην Κύπρο, γιατί πάντοτε αυτή η ανάμειξη κατέληγε σε δράμα τόσο για τους κύπριους όσο και για τους έλληνες και τούρκους εργαζόμενους.

Η πραγματική λύση του κυπριακού προβλήματος σημαίνει μια ενιαία ανεξάρτητη Κύπρο χωρίς δεσμούς ή ενώσεις με Τουρκία ή Ελλάδα δηλαδή, την εξουσία της ελληνικής ή τούρκικης αστικής τάξης. Μια ενιαία και ανεξάρτητη Κύπρος που θα σέβεται με ομοσπονδιακό σύστημα την τουρκοκυπριακή μειονότητα και δεν θα απαγορεύει την μετακίνηση, συνύπαρξη των δύο κοινοτήτων. Μια τέτοια λύση για να είναι εφικτή σημαίνει τη σύγκρουση των ελληνοκυπριακών και τουρκοκυπριακών μαζών με την ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή αστική τάξη, εκκλησία και γενικότερα εξουσία γιατί αυτοί μαζί με τους ιμπεριαλιστές χτύπησαν και διαίρεσαν τις κυπριακές λαϊκές μάζες για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους.

Στην κατεύθυνση μιας τέτοιας λύσης τα προβλήματα των εποίκων μπορούν να λυθούν χωρίς να ξαναγίνουν πρόσφυγες και οι εκκρεμότητες των προσφύγων και των αγνοουμένων μπορούν να επιλυθούν απ' τις ίδιες τις κυπριακές μάζες με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ενιαία και ανεξάρτητη Κύπρος μπορεί να υπάρξει μόνο στην κατεύθυνση της Σοσιαλιστικής Κύπρου και της ενότητας με τις ελληνικές, τουρκικές και αραβικές μάζες όπως έχει αποδείξει η ίδια η ιστορία της Κύπρου.

Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας