2ο Ευρωπαϊκό 

Κοινωνικό 

Φόρουμ

Παρίσι 12-15 Νοεμβρίου 2003

Αρχική σελίδα 

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ

ΑΞΟΝΕΣ

Α) Καταγραφή του ρόλου και της δράσης κάθε Αμερικανικής Βάσης στο έδαφος της Ευρώπης (Κάτι πού στα Χανιά και την Ελλάδα έχει γίνει και το έχουμε επισυνάψει στο δίκτυο).

 Β) Αναζήτηση του νέου ρόλου του Ν.Α.Τ.Ο. όπως αυτό διαμορφώθηκε πρόσφατα και την δυνατότητα αντιμετώπισης των επεκτατικών του βλέψεων .

 Γ) Ποια προοπτική και ποιος ο ρόλος της στρατιωτικής ανάπτυξης της Ε.Ε. . Και ποια η σχέση τους με το Ευρωπαϊκό σύνταγμα πού σήμερα προωθείται . Ποια θα είναι η Ειρηνική συνύπαρξη των λαών της Ευρώπης και ποια η θέση της στην προσπάθεια της παγκόσμιας ειρήνης και κοινωνικής δικαιοσύνης ;

ΕΙΣΗΓΗΣΗ

ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ BAΣΕΙΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΠΑ

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Η  συνάντηση μας εδώ στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ, μας γεμίζει χαρά και αισιοδοξία. Αποδεικνύει πως υπάρχουν οι προϋποθέσεις, μέσα στα πλαίσια του αντιπολεμικού κινήματος να οργανώσουμε και να συντονίσουμε τη δράση μας ενάντια στην παρουσία Αμερικάνικων και Νατοϊκών βάσεων σε μια σειρά από χώρες της Ευρώπης. Ανοίγει επίσης  τους ορίζοντες ώστε να συναντηθεί αυτή η προσπάθεια τον Γενάρη στην Ινδία στο 3^ο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, με αντίστοιχες κινήσεις που υπάρχουν σε άλλες χώρες του κόσμου.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Δεν έχουμε αλλά περιθώρια χρόνου ούτε άλλη επιλογή. Αν θέλουμε μια άλλη Ευρώπη, έναν άλλο κόσμο, η προσπάθεια για την δημιουργία ενός δικτύου αντιμετώπισης της στρατιωτικοποίησης του πλανήτη, θα πρέπει να απλωθεί και να δυναμώσει σε όλες τις χώρες.

Μόλις πριν λίγες μέρες η άτυπη σύνοδος των υπουργών άμυνας του ΝΑΤΟ στο Κολοράντο της Αμερικής,  καθόρισε την «αρχιτεκτονική ασφάλειας» του κόσμου για τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Το ενδιαφέρον για την Ευρώπη μετατοπίζεται σε δύο βασικούς άξονες: Στις επεκτεινόμενες βάσεις στην Αγγλία, όπου θα ενταθούν οι διαδικασίες του διαστημικού προγράμματος εξοπλισμών, και στον έλεγχο της Μεσογείου που θα είναι το κέντρο ελέγχου των στρατιωτικών δυνάμεων ταχείας επέμβασης.

Ο διαρκής «προληπτικός πόλεμος» που κήρυξε  το Πεντάγωνο, είναι κάτι παραπάνω από την απλή επιβολή μιας στρατιωτικοπολιτικής εξουσίας στον κόσμο. Είναι άρρηκτα δεμένος με τα συμφέροντα των πολυεθνικών και την προσπάθεια επιβολής μιας παγκόσμιας δικτατορίας της αποκαλούμενης «ελεύθερης αγοράς». 

Δεν πρόκειται μόνο για την παρουσία και την επέκταση των στρατιωτικών βάσεων. Σε 141 χώρες του πλανήτη η παρουσία των ΗΠΑ είτε αυτόνομα, είτε μέσω του ΝΑΤΟ είναι ισχυρή. Υπάρχουν μια σειρά από άμεσους και έμμεσους τρόπους ελέγχου. Από την πλήρη κατοχή στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και την απειλή για νέους πολέμους και επεμβάσεις, μέχρι την στήριξη του σιωνιστικού καθεστώτος του Ισραήλ σαν χωροφύλακα στην περιοχή. Από την εγκατάσταση βάσεων, μέχρι τον έλεγχο κυβερνήσεων με  οικονομικά ανταλλάγματα και εκβιασμούς, ώστε να εξασφαλίζεται ο πλήρης έλεγχος των εθνικών στρατών. (Διαμελισμός της πρώην Γιουγκοσλαβίας, σχέδιο Πουέμπλο στον Παναμά, κ.α.). Ήδη σε πολλές χώρες των Βαλκανίων και των πρώην Ανατολικών κρατών μέσα στα υπουργεία Άμυνας υπάρχουν επιτελεία Αμερικάνων συμβούλων.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Η προσπάθεια μας για την δικτύωση του αγώνα μας ,ξεκίνησε στη διάρκεια του πρόσφατου αντιπολεμικού κινήματος, από τα Χανιά της Κρήτης, όπου και βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες αμερικάνικες βάσεις της Μεσογείου, αυτή της Σούδας. Πατάει όμως σε μια μακριά παράδοση αγώνα του λαού μας για απομάκρυνση των αμερικάνικων βάσεων. Ξεκινήσαμε στα πλαίσια της αντίδρασης του λαού μας για τη συμμετοχή της χώρας μας –μέσω των βάσεων- στα σχέδια των αμερικανοβρετανών και συνεχίσαμε στην αντισύνοδο της Θεσσαλονίκης τον Ιούνιο του 2003. Στην πορεία συναντηθήκαμε με την παράλληλη προσπάθεια πού είχε ξεκινήσει από την Focus of the global South  στις Φιλιππίνες.  Μέχρι στιγμής αντιπολεμικά και αντιβασικά κινήματα και οργανώσεις από 41 χώρες έχουν ξεκινήσει την επικοινωνία,μέσω mail list,  αναζητώντας τον παγκόσμιο συντονισμό και την κοινή δράση σαν συνέχεια και κομμάτι του παγκόσμιου αντιπολεμικού κινήματος πού ξεκινήσαμε όλοι μαζί στις 15  Φλεβάρη. 

Το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ βλέπει αυτήν την υπόθεση πολύ σοβαρά σε συνεργασία και συντονισμό με τα διεθνή αντιπολεμικά κινήματα, και ελπίζει κάθε αντίστοιχη κίνηση από την Ευρώπη να μπει σ’ αυτή την προσπάθεια . Επικοινωνώντας με το δίκτυο No U.S. Bases

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Η ιστορία της εγκατάστασης Αμερικάνων στην Ελλάδα  ξεκινά από το 1953. 30 χρόνια τώρα η βάση της Σούδας χρησιμοποιήθηκε σε όλες τις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες και τους πολέμους. Από τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο μέχρι την «Καταιγίδα της ερήμου», και από τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και την επίθεση στο Αφγανιστάν, μέχρι τον πρόσφατο πόλεμο και την κατοχή στο Ιράκ, η Βάση της Σούδας αποτέλεσε ένα από τα βασικά ορμητήρια των Αμερικανών στη Μεσόγειο. Το τελευταίο δε διάστημα, μπαίνει άμεσα το ζήτημα του εκσυγχρονισμού και της επέκτασής της.

 Πρόσφατα ζήσαμε την χουντική ενέργεια της Ελληνικής κυβέρνησης πού απροσχημάτιστα επίταξε 42 στρέμματα γης για να τα παραχωρήσει στους «εκλεκτούς» αμερικάνους συμμάχους. Κι αυτή ήταν μόνο η αρχή. Η βάση θα επεκταθεί κι άλλο, θα γιγαντωθεί ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες επέκτασης των αεροδιαδρόμων και κατασκευής νέων εγκαταστάσεων πού θα φιλοξενήσουν το νέο κέντρο εκπαίδευσης αεροναυτικών δυνάμεων και τις νατοϊκές δυνάμεις ταχείας επέμβασης.

Υπάρχει και είναι στη διάθεσή σας μια έκθεση καταγραφής των δράσεων της Βάσης της Σούδας αλλά και των άλλων βάσεων πού έχουν εγκατασταθεί στον τόπο μας με συμφωνίες κυβερνήσεων έξω από την γνώμη και την θέληση του Ελληνικού λαού. Μια τέτοια καταγραφή αν μπορούσε να γίνει σε κάθε χώρα της Ευρώπης που «φιλοξενεί» ξένα στρατεύματα, θα ήταν πολύ χρήσιμη και θα μπορούσε να φτάσει στο Παγκόσμιο δίκτυο για ενημέρωση και συντονισμό. Θα μπορούσε ακόμα να αποτελέσει εισηγητικό κείμενο από την Ευρώπη σε μια συνάντηση του δικτύου στην Βομβάη στην διάρκεια των εργασιών του 3^ου Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ.

Στα πλαίσια της κλιμάκωσης και του συντονισμού της δράσης μας, μπορούμε να εξετάσουμε και το ενδεχόμενο τον Μάρτιο του 2004 πού τα αντιπολεμικά κινήματα της Κεντρικής Αμερικής θα πραγματοποιούν καμπάνια ενάντια στην στρατιωτικοποίηση του πλανήτη να υπάρξει και μια συντονισμένη διαμαρτυρία έξω από κάθε Αμερικανική Βάση σε όλο τον πλανήτη.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Θα θέλαμε να συνεχίσουμε με μια μικρή τοποθέτηση για ένα πιο συγκεκριμένο θέμα που θεωρούμε σημαντικό. Έχοντας τη γνώμη ότι η Αμερικάνικη επιβολή περνάει μέσα από το ΝΑΤΟ νομίζουμε πως θα ήταν ενδιαφέρον αυτό το θέμα να μας απασχολήσει. Γι’ αυτό θα καταθέσουμε μια πρώτη προσέγγιση του θέματος όπως το βιώνουμε στην Ελλάδα, για να ανοίξουμε το διάλογο.

 Το ΝΑΤΟ μηχανισμός διασφάλισης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων

Η προσαρμογή του στα νέα δεδομένα και ο ρόλος των Βάσεων

Παιδί των HΠA, το NATΟ δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του δόγματος για την ανάσχεση του κομμουνισμού την περίοδο του ψυχρού πολέμου. Οι ΗΠΑ πίεσαν τις Ευρωπαϊκές χώρες για τη δημιουργία ενός στρατιωτικού μηχανισμού που σαν μακρύ χέρι της Aμερικής θα ακουμπούσε την EΣΣΔ. Μαζί με τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, οι αμιγώς αμερικάνικες βάσεις ήταν οι κρίκοι της αλυσίδας που περικύκλωναν την Σοβιετική Ένωση και χρησιμοποιήθηκαν από τις ΗΠΑ για επιχειρήσεις που εξυπηρετούσαν τα στρατηγικά τους συμφέροντα.

Με την διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας το 1991 ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» εκλείπει και περνώντας στη φάση της Νέας Τάξης Πραγμάτων το ΝΑΤΟ αλλάζει χαρακτήρα και δομή. Έτσι κατά τη διάρκεια της επίθεσης στη Γιουγκοσλαβία το 1999, και καθώς το ΝΑΤΟ συμπλήρωνε  50 χρόνια από την ίδρυσή του, υπογράφεται η Νέα Στρατηγική Αντίληψη που μετατρέπει τις ΗΠΑ σε παγκόσμιο χωροφύλακα χάρη στη τεχνολογία και στις στρατιωτικές τους βάσεις.

Η προσπάθεια του ΝΑΤΟ να ανταποκριθεί σε ένα νέο δόγμα πολεμικής δράσης έφερε και στρατηγικές αλλαγές. Στη νότια πτέρυγα το βασικό ρόλο απέκτησε η Νάπολη, που σαν κεντρικό Στρατηγείο είχε την ευθύνη για ολόκληρη τη Μεσόγειο. Στα πλαίσια αυτά δημιουργήθηκε και το υποστρατηγείο στον Τίρναβο, το οποίο η Ελληνική κυβέρνηση υποδέχτηκε με χαρά δηλώνοντας ότι  «δικαιώνεται ο ρόλος και η συμβολή της χώρας στην ασφάλεια και την ειρήνη της περιοχής». Η σημαντική όμως αλλαγή ήταν η αλλαγή των ορίων παρέμβασης του NATΟ. Χώρος ευθύνης και δράσης του είναι πλέον ολόκληρη η υδρόγειος και οι μεγάλες δυσκίνητες δυνάμεις που ήταν στραμμένες προς την EΣΣΔ έγιναν μικρές και ευέλικτες, με δυνατότητα άμεσης παρέμβασης οπουδήποτε. Ειδικά για την Ελλάδα η δομή του 1999 σήμανε τον πλήρη έλεγχο  του Αιγαίου πελάγους και την  κατάργηση των συνόρων.

Το νέο αμερικάνικο δόγμα όπως εξαγγέλθηκε από τον Μπους μετά τις 11 Σεπτέμβρη φέρνει στο κέντρο τον «προληπτικό πόλεμο» ενάντια στην τρομοκρατία. Το ΝΑΤΟ στρέφεται σε «νέες δράσεις» για να «κατοχυρώσει την ασφάλεια και την ειρήνη», δηλαδή την αμερικάνικη κυριαρχία. Η αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών, αναγκάζει το ΝΑΤΟ να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και τις νέες επιδιώξεις των αμερικανών. Έτσι το ΝΑΤΟ παγκοσμιοποιείται και αναμετράται πλέον με «παγκοσμιοποιημένες» απειλές, από τα "κράτη-ταραξίες" έως τα λαϊκά και απελευθερωτικά κινήματα. Αυτή η λογική επιβεβαιώθηκε και στην πρόσφατη συνάντηση των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, στο Κολοράντο της Αμερικής.

Οριστικά πλέον έχει αλλάξει η στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ στο πλαίσιο της προσαρμογής του στη «μάχη κατά της τρομοκρατίας». Το νέο ΝΑΤΟ υιοθετεί μια νέα δομή διοίκησης και επεκτείνει τις δραστηριότητές του και εκτός των μέχρι τώρα ορίων του, αρχής γενομένης από το Αφγανιστάν. Πρόκειται για ένα νέο ΝΑΤΟ, μηχανισμό ασφάλειας των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Οι αλλαγές έχουν να κάνουν με τα δεδομένα μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 αλλά και τον πόλεμο στο Ιράκ.

Ο Σεπτέμβρης του 2001 αποτέλεσε την αφορμή για την ανάπτυξη ενός νέου δόγματος, μιας νέας στρατηγικής με στόχο την κυριαρχία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Αυτό σήμανε στροφή  προς τον πόλεμο γιατί το στρατιωτικό μέρος είναι το κυρίαρχο πλεονέκτημα των ΗΠΑ σε σχέση με τις υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Στη στροφή  αυτή σημαντικός είναι ο ρόλος των βάσεων αλλά και των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων κάτω από την αμερικάνικη ηγεσία.

Η στρατηγική του  αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στοχεύει στη συνολική αναβάθμισή του, με τον έλεγχο των κρίσιμων γεωστρατηγικά, ενεργειακά και οικονομικά περιοχών. Η Μ. Ανατολή με τα πετρέλαια, η Ευρασία με το φυσικό αέριο και τα πετρέλαια και η Ανατολική Ευρώπη ως αγορά μπαίνουν στο στόχαστρο των ΗΠΑ, αλλά είναι και περιοχές που ενδιαφέρουν και τις αντίπαλες ιμπεριαλιστικές ή εκκολαπτόμενες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (Κίνα, Ρωσία, Ε.Ε.). Βρίσκονται στην κυριολεξία στα σύνορά τους και ενδιάμεσά τους. Η στρατιωτική υπεροπλία των Αμερικανών, όταν μάλιστα σημαίνει και άμεση εγκατάσταση βάσεων, στρατού και οπλικών συστημάτων, τους δίνει το πλεονέκτημα.

H διεύρυνση του ΝΑΤΟ με την είσοδο επτά νέων κρατών (Λετονία, Λιθουανία, Eσθονία, Bουλγαρία, Pουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία), που αποφασίστηκε στην Πράγα έχει να κάνει με την ανάγκη των HΠA να εδραιώσουν την παρουσία τους σε κρίσιμες περιοχές μεγαλώνοντας τη σφαίρα επιρροής τους. Το ΝΑΤΟ συμπεριλαμβάνει πλέον σχεδόν όλες τις χώρες της Ευρώπης, και αρκετές μάλιστα του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας και ετοιμάζει με γρήγορους ρυθμούς βάσεις σχεδόν καθαρά αμερικάνικες στις χώρες αυτές. H Πολωνία, η Bουλγαρία και η Pουμανία είναι ανάμεσα στις χώρες όπου εγκαθίστανται νέες αμερικάνικες βάσεις.

Στην Πράγα αποφασίστηκε επίσης η συγκρότηση της Δύναμης Tαχείας Eπέμβασης του NATO , μιας δύναμης ικανής να επιχειρεί αυτόματα όπου χρειάζεται, δηλαδή όπου το απαιτούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Kι αυτή η απόφαση ήταν μια επίδειξη ισχύος, των HΠA απέναντι στους ευρωπαίους συμμάχους τους.  Την ώρα που η Ε.Ε. βρίσκονταν σε συζητήσεις για τον ευρωστρατό την ευρωάμυνα και το Ευρωπαϊκό σύνταγμα, και έχουν να λύσουν σχεδόν ανυπέρβλητα προβλήματα υποδομής, οι ΗΠΑ επέβαλλαν τη νέα νατοϊκή στρατιά με δική τους διοίκηση.

Οι αμερικάνοι προσπαθούν να ενισχύσουν το ρόλο του ΝΑΤΟ προς όφελός τους, δημιουργώντας μόνιμες στρατιωτικές βάσεις σε στρατηγικά σημεία μέσα στην ΕΕ και τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Αντιδρούν δε εμφανέστατα σε απόπειρες στρατιωτικής ανεξαρτοποίησης της ΕΕ, στη δημιουργία του Ευρωστρατού προσπαθώντας όλα να είναι κάτω από ΝΑΤΟϊκή σκέπη. Αυτό σε καμιά περίπτωση δε σημαίνει ότι η στρατιωτική ανεξαρτοποίηση της ΕΕ θα ήταν ή θα είναι μια θετικά εξέλιξη για τους λαούς της Ευρώπης.

Παράδειγμα αποτελούν οι περσινές διαβουλεύσεις για τη δημιουργία από τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο ενός αυτόνομου από το ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκού Αμυντικού Μηχανισμού. Οι ΗΠΑ αρνήθηκαν επισήμως να σχολιάσουν την πρωτοβουλία, αλλά ο Μπλερ, δεν έκρυψε την ενόχλησή του. Επιφυλάξεις εξέφρασαν οι Ολλανδοί, αλλά και οι Ισπανοί και οι Ιταλοί, γνωστοί ευρωπαίοι σύμμαχοι του Μπους. Ένα ακόμα μεγάλο ζήτημα είναι αυτό του Ευρωστρατού και του Ευρωσυντάγματος που παραμένουν ανοιχτά.

Πολλά από τα ζητήματα αυτά δεν μπορούν εύκολα να απαντηθούν. Στα σεμινάρια πού πραγματοποιούνται εδώ στο Σεν Ντενις του όμορφου Παρισιού, έχουμε  την δυνατότητα και την ευθύνη όλοι και όλες  μας να συζητήσουμε πάνω σ’ αυτά και να αποφασίσουμε ποια Ευρώπη θέλουμε.

Εκείνο που σίγουρα μπορούμε να πούμε είναι πως:

Οι λαοί της Ευρώπης δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα ούτε από το δυνάμωμα του ΝΑΤΟ, ούτε από τον Ευρωστρατό και το Ευρωσύνταγμα, και σε καμία περίπτωση από τις λυκοφιλίες ή τους καβγάδες για τα συμφέροντα αμερικάνων και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Οι βάσεις και οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ, αλλά και ένας Ευρωπαϊκός στρατός δεν αποτελούν παρά κομμάτι μιας «ένοπλης παγκοσμιοποίησης».

Ας βάλουμε μόνο μερικά ερωτήματα για σκέψη: Ένα Ευρωπαϊκό στρατιωτικό σύμπλεγμα θα εξυπηρετήσει την ειρήνη ή θα είναι ένας ακόμα μηχανισμός επιβολής συμφερόντων; Η απάντηση στην Αμερικάνικη υπεροπλία με έναν Ευρωστρατό σαν κι αυτόν που θα ήθελαν οι Γαλλογερμανοί είναι βήμα προόδου ή παιχνίδι ισχύος και δημιουργία μιας νέας ισορροπίας τρόμου; Ένα Σύνταγμα σαν κι αυτό που προωθείτε έχει να κάνει με τη δικαιοσύνη ή με μια κατ’ επίφαση δημοκρατία που θα νομιμοποιήσει νέους πολέμους και επεμβάσεις;

Δεν είναι της παρούσης να απαντήσουμε, αλλά ας θυμηθούμε την στάση των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στον πρόσφατο πόλεμο, ας δούμε τη στάση τους στα ζητήματα της συνεχιζόμενης κατοχής στο Ιράκ και της λεγόμενης «ανοικοδόμησης» και μια πρώτη απάντηση θα αρχίσει να σχηματίζεται στα μυαλά μας.

Το μόρφωμα Ευρώπη που οικοδομείται με το συγκεκριμένο Ευρωσύνταγμα, σε τίποτα δεν μοιάζει να είναι μια Ευρώπη ειρήνης και δημοκρατίας. Αντίθετα, κατοχυρώνει τον ελεύθερο ανταγωνισμό και την οικονομία της αγοράς. Εναποθέτει την ασφάλειά του στον στρατιωτικό έλεγχο. Προωθεί την δυνατότητα στρατιωτικής -εκτός από την οικονομική- επιβολή σε περιοχές κρίσιμες που γεωστρατηγικά, οικονομικά και πολιτικά, είναι «χρήσιμες» για τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και δεν θα ήθελαν να τις «χαρίσουν» στις ΗΠΑ. Αν πραγματικά θέλουμε ο αγώνας μας ενάντια στις ξένες βάσεις, ο αγώνας μας για έναν άλλο κόσμο να είναι αποτελεσματικός, πρέπει να δούμε και προς αυτή τη πλευρά και να αποτρέψουμε την οικοδόμηση μιας τέτοιας Ευρώπης. Να αντιπαραθέσουμε στο όποιο Ευρωσύνταγμα, την δική μας Ευρώπη, την Ευρώπη της ειρήνης της δημοκρατίας την Ευρώπη των κοινωνικών δικαιωμάτων. Την Ευρώπη των κινημάτων και των λαών. Η αντίσταση στη στρατιωτικοποίηση του πλανήτη, η αντίστασή μας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, του Πενταγώνου, αλλά και των υπουργών άμυνας της ΕΕ, πρέπει να ενταθεί και να συντονιστεί.

                                          Η περίπτωση της Ελλάδας

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Θα συνεχίσουμε με μια εικόνα για την Ελλάδα, που θα πρέπει όλοι να συμπληρώσουμε, ώστε να έχουμε μια συνολική εικόνα της Ευρώπης.

Η βάση της Σούδας, στα Χανιά αποτελεί τη σημαντικότερη βάση των Αμερικάνων στη Μεσόγειο και έχει στρατηγική σημασία για τα σχέδια τους στην περιοχή. Συνδέεται επιχειρησιακά με τις Αγγλικές βάσεις της Κύπρου και αποτελεί έναν ενιαίο ιστό με τη βάση στο Ινσιρλίκ της Τουρκίας και τις βάσεις στη Γερμανία. Οι Αμερικανοί δεν κρύβουν την τεράστια σημασία της, με αποκορύφωμα δήλωση το 1973, ότι η Κρήτη είναι το 51^ο αστέρι της αστερόεσσας. Εδώ και 50 χρόνια οι κυβερνήσεις μας, παρά την λαϊκή οργή παραχώρησαν στους αμερικάνους κάθε μέσο για την υλοποίηση των σχεδίων τους. Από δω εξορμούν για να βομβαρδίσουν αμάχους. Εδώ γυρίζουν βουτηγμένοι στο αίμα, για να «ξεκουραστούν», αναστατώνοντας τη ζωή της πόλης με προκλήσεις και επιθέσεις εναντίον πολιτών.

Στα Χανιά, δεν είναι μόνο η Σούδα, αλλά ένα ολόκληρο αμερικανονατοϊκό σύμπλεγμα: η αμερικάνικη αεροπορική βάση, το Νατοϊκό πεδίο βολής, η ναυτική βάση και εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων και πυρομαχικών του ΝΑΤΟ, όπου πιθανόν είναι αποθηκευμένα και πυρηνικά.

Οι επιχειρησιακές δυνατότητες της αεροπορικής βάσης της Σούδας είναι οι ακόλουθες

· Πτήσεις, συντήρηση και υποστήριξη αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας.

· Στάθμευση, πτήσεις, συντήρηση και υποστήριξη αεροσκαφών ηλεκτρονικής αναγνώρισης (κατασκοπείας) και επεξεργασία των στοιχείων.

· Βάση για αεροσκάφη τάνκερ για ανεφοδιασμό εν πτήσει των αεροσκαφών του 6^ου στόλου, των βομβαρδιστικών Β-52 και άλλων αεροσκαφών παρακολούθησης.

· Χρησιμοποίηση του αεροδρομίου από τα αεροσκάφη των αεροπλανοφόρων

· Αποθήκευση, ναρκών και συμβατικών πυρομαχικών.

· Επικοινωνίες.

Το νατοϊκό Πεδίο Βολής (NAMFI) περιλαμβάνει χώρο εκτόξευσης, θάλαμο επιχειρήσεων αποθήκες πυραύλων, καυσίμων και βλημάτων, σταθμό περισυλλογής στόχων, καθώς και ένα ισχυρό πλέγμα ραντάρ. Εκπαιδεύει μονάδες της Ελλάδας, των ΗΠΑ και άλλων χωρών του ΝΑΤΟ. Επί 36 ολόκληρα χρόνια, λειτουργεί αδιάκοπα έχοντας προκαλέσει τεράστια μόλυνση, καθώς εκατοντάδες βλήματα βρίσκονται διάσπαρτα στην περιοχή με ολέθριες συνέπειες για το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων, όπως την αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου.

Στην περιοχή υπάρχει ακόμα το λεγόμενο συγκρότημα Σούδας (Suda Bay complex–Crete) που περιλαμβάνει αποθήκες πυρομαχικών, καυσίμων, βάση ανεφοδιασμού πλοίων και ειδική προβλήτα για εκφόρτωση και αποθήκευση πολεμικού υλικού. Οι εγκαταστάσεις του εξυπηρετούν κυρίως το αμερικάνικο ναυτικό, αλλά και τα άλλα μέλη του ΝΑΤΟ και χρησιμοποιούνται για τον ελλιμενισμό πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων και υποβρυχίων, που αφήνουν στη θάλασσα τα απόβλητα τους.

Η περιοχή σφύζει από δραστηριότητα. Μέσα σε ένα εξάμηνο από την 11^η Σεπτεμβρίου πέρασαν από τη Σούδα πάνω από 450 πολεμικά πλοία. Κατά την πρόσφατη επίθεση στο Ιράκ, η Σούδα αποτέλεσε το βασικό προγεφύρωμα της ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής μηχανής. Κάθε είδους αμερικάνικα πολεμικά πλοία πηγαινοέρχονταν ασταμάτητα και ανάμεσά τους πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα, υποβρύχια και εμπορικά πλοία που ξεφόρτωσαν χιλιάδες τόνους στρατιωτικό υλικό. Σύμφωνα με τα λίγα που γνωρίζουμε, μόνο το Φεβρουάριο, ελλιμενίστηκαν 86 πολεμικά πλοία από τα οποία  τουλάχιστον 8 ήταν πυρηνοκίνητα. Στο διάστημα δε από 1 Γενάρη μέχρι 16 Απρίλη πραγματοποιήθηκαν 1.406 πτήσεις πολεμικών αεροσκαφών.

Στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα νατοϊκές στρατιωτικές εγκαταστάσεις Στο Άκτιο (Πρέβεζα), τον Άραξο (Αχαΐα), τον Τίρναβο (Λάρισα), και στην Καβάλα.

Στα πλαίσια της νέας δομής του ΝΑΤΟ που είδαμε αναλυτικά παραπάνω, η Ελλάδα χάνει το υποστρατηγείο του Τίρναβου (JRSC), και διατηρεί το Κέντρο Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων (CAOC) της Λάρισας, το οποίο θα έχει διπλάσιο προσωπικό και «υπερδιπλάσια γεωγραφική αρμοδιότητα» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Με τα μέχρι τώρα ισχύοντα το στρατηγείο της Λάρισας -απαραίτητο ορμητήριο για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στο Αιγαίο, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων- έχει συνολική έκταση 11.000 τετραγωνικά μέτρα και είναι κατασκευασμένο, έτσι ώστε να λειτουργεί και κάτω από συνθήκες χημικού, βιολογικού και πυρηνικού πολέμου. Με τη νέα δομή μετατρέπεται ουσιαστικά σε υποστρατηγείο που θα υπάγεται επιχειρησιακά στο ΝΑΤΟϊκό αεροπορικό στρατηγείο που μεταφέρεται από τη Νάπολη στη Σμύρνη.

Το βασικό ρόλο στη νέα δομή διατηρεί η Ιταλία, στην οποία παραμένει το κεντρικό στρατηγείο (Νάπολη) και το Νατοϊκό ναυτικό στρατηγείο, ενώ αναβαθμίζονται η Τουρκία, που αναλαμβάνει το αεροπορικό στρατηγείο που θα ελέγχει από τη Σμύρνη ολόκληρη τη Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, αλλά υπό Αμερικανό διοικητή, και η Ισπανία, που θα έχει το στρατηγείο στρατού ξηράς. Η Τουρκία από την πλευρά της είναι ικανοποιημένη που πήρε το αεροπορικό στρατηγείο, ως αντιστάθμισμα του στρατηγείου ξηράς που πήγε στην Ισπανία. Σίγουρα κερδισμένοι είναι οι Αμερικανοί, οι οποίοι επέβαλαν την άποψή τους σε όλες τις πτυχές της νέας δομής και την οργάνωσαν ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Σαν μεγάλη νίκη η Ελληνική κυβέρνηση παρουσιάζει τη δημιουργία του νέου «Κέντρου Ναυτικής Αποτροπής» στη Σούδα. Πρόκειται για ένα μη καθορισμένο «κέντρο ναυτικής αποτροπής» με αμερικάνο διοικητή που θα υπάγεται απευθείας στο Aμερικάνικό Στρατηγείο, και θα είναι υπεύθυνο για την διεξαγωγή επιχειρήσεων σε όλη τη Μεσόγειο, σε ότι αφορά την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, την αντιμετώπιση όλων των «απειλών» με νηοψίες και με όλα τα μέσα που συνδέονται με τις επιχειρήσεις του Ναυτικού. Οι πόροι για τη χρηματοδότηση της εγκατάστασης και ανάπτυξής του θα διατεθούν από την Ελλάδα και μόνον εάν αργότερα διαπιστωθεί ότι θα μπορούσαν να εκπαιδευθούν σε αυτό και στρατιωτικοί προερχόμενοι από συμμαχίες  χώρων  τα έξοδα θα μπορούσαν να κατανεμηθούν μεταξύ των χωρών-μελών της Συμμαχίας και της Ελλάδας. Μια «αντιτρομοκρατική» μονάδα του ΝΑΤΟ θα εγκατασταθεί δηλαδή  δίπλα στην αμερικανική σούπερ-βάση της Σούδας. Έτσι εμπλέκεται η Ελλάδα στον αμερικανικό «αντιτρομοκρατικό πόλεμο», και η Σούδα μετατρέπεται σε «κόκκινο πανί» για όλη την ευρύτερη περιοχή. Σύμφωνα με τον Έλληνα υπουργό Άμυνας, το στήσιμο αυτής της μονάδας στη Σούδα συνιστά επιτυχία καθώς «ήταν μια δύσκολη διαπραγμάτευση αφού η αρχική ανακατανομή εξαιρούσε πλήρως την Ελλάδα. Τελικά η συμφωνία ικανοποιεί πλήρως τα εθνικά συμφέροντα» Με τέτοιου τύπου δηλώσεις η κυβέρνηση προσπαθεί  να παρουσιάσει την επέκταση της ξένης στρατιωτικής πολεμικής μηχανής στη χώρα μας σαν επιτυχία της «ισχυρής Ελλάδας» και νίκη για τα εθνικά μας συμφέροντα ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για βάθεμα της εξάρτησης και μεγαλύτερη εμπλοκή στις επικίνδυνες πολεμικές περιπέτειες των ιμπεριαλιστών.

Στην ουσία με το νέο κέντρο στη Σούδα οι Αμερικανοί επιβραβεύουν την Ελλάδα. Όπως ανέφερε ανώτατη αμερικάνικη πηγή, «κατά πάσα πιθανότητα δεν έχετε καταλάβει πόσο πολύ βοηθήσατε στον πόλεμο του Iράκ», για να συμπληρώσει, αμέσως μετά, ότι «μακάρι να έρθει η στιγμή που η Ελλάδα θα δρα έτσι χωρίς να θέλει να το κρύβει από την κοινή γνώμη της».                               

                                        Να ενωθούμε σε έναν κοινό αγώνα

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,

Ζούμε στην εποχή της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης  και  της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Βρισκόμαστε σε μια φάση επικίνδυνης όξυνσης του ανταγωνισμού. Η τροποποίηση των συσχετισμών μέσα σε ένα περιβάλλον βαθιάς κρίσης θα οδηγεί όλο και πιο συχνά στην επιλογή του πολέμου. Υπερεξοπλισμοί και πυρηνικά, μαζί με νέα κύματα απειλών ενάντια σε χώρες και λαούς από τις ΗΠΑ, κατοχή στο Ιράκ, σφαγή στην Παλαιστίνη, εντάσεις και αστάθεια σε Βαλκάνια, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, νέος κύκλος οξύνσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, αποτυπώνουν τους κινδύνους.

Σ’ αυτό το περιβάλλον οι αμερικάνικες και Νατοϊκές βάσεις εγκυμονούν ακόμα μεγαλύτερους κινδύνους. Δεν έχουμε κανένα άλλο δρόμο παρά τον ανυποχώρητο, μαζικό, λαϊκό αγώνα για να φύγουν όλοι οι ξένοι στρατοί και να απεμπλακούν οι χώρες μας από τα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών.

Αυτό που είναι άμεσο και επιτακτικό είναι να απλώσουμε τον αντιβασικό αγώνα μέσα στους λαούς μας. Να μπολιάσουμε με τα αιτήματά του το αντιπολεμικό κίνημα. Να συντονίσουμε, ο καθένας στη χώρα του τις διάσπαρτες αντιστάσεις. Να συντονιστούμε με κινήσεις και κινήματα και στον υπόλοιπο κόσμο.

Δεν έχουμε άλλο δρόμο παρά την ανυποχώρητη πάλη ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό που γεννά τον πόλεμο, που περνάει μέσα από τα στρατιωτικά δίκτυα ελέγχου και επεμβάσεων σε  όλο τον πλανήτη.

Η προσπάθεια στρατιωτικοποίησης του πλανήτη είτε από τους σχεδιασμούς του Ν.Α.Τ.Ο. , του Πενταγώνου αλλά και των Υπουργών Άμυνας της Ε.Ε. πρέπει να ανακοπεί.

Οφείλουμε λοιπόν να παρέμβουμε και να θέσουμε την δική μας οπτική για την εδραίωση των οραμάτων της ειρήνης της  δικαιοσύνης και των δικαιωμάτων μας.

Ξεκινάμε.

No U.S. Bases Global network . Το όπλο του πολέμου της ειρήνης μας.

Και σίγουρα μέσα από αυτό θα καταλάβουμε.